naturecraftinlove

..เรื่องแรกของหมวด Mynature..

ขอย้อนอดีตไปเมื่อปลายปีนิดนึง.. เพราะเหตุการณ์เกิดขึ้นที่นั่น..

วันที่ 30 ธันวา 51 อะไรบางอย่างดลใจให้เทศกาล "ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่"ของเรา 

เปลี่ยนโลเกชั่นจากผับแดนซ์ข้ามคืน เป็นสถานที่สงบ สัปปายะ ที่เรียกว่า "วัดเขาพุทธโคดม"

เปลี่ยนจากเมามายไม่ได้"สติ" แถมเสีย"สตังค์"

มาเรียก"สติ" แล้วยังไม่เสีย"สตังค์" (อีกตังหาก)แทน

.........

"คอร์สปฏิบัติธรรม สำหรับฆราวาส" ถูกจัดให้มีขึ้นเป็นคอร์สเคาน์ดาวน์ประจำปี

เป็นเวลา 3 วัน 2 คืน ที่วัดเขาพุทธโคดม..ทุกปี..

แต่ปีนี้..เป็นปีแรกที่เราได้ไปเข้าร่วมกับคอร์สแบบนี้ ทั้งที่ไม่เค๊ย.. ไม่เคยไปมาก่อน

..เริ่มจากเก็บเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวที่จำเป็น และพอสำหรับการไปอยู่ที่นั่นแค่ 2 คืน

เสื้อและกางเกง ต้องเป็นสีขาวล้วน เหมือนคนไปถือศีลทั่วไป

ออกเดินทางจากบ้าน ด้วยความห้าวหาญแบบผู้หญิงตัวคนเดียว

ถึงวัดก็ประมาณ 7 โมงเช้าของวันที่ 30 ธันวา 51

หลังจากลงทะเบียน ก็รับศีลแปดก่อนเลย..หลังจากนี้ ก็รักษาศีลให้ได้ตามนั้น..

กิน นอนที่วัด ปฏิบัติธรรม ตามที่อาจารย์สอน

....

..เริ่มจาก การเดินจงกรม..นั่งสมาธิ..ภาวนา..กำหนดสติ..

ทำสิ่งที่ช่วยเรียก "สติ" ของเราให้มาอยู่กับตัว ตลอดเวลา

ตลอด 3 วัน..เราได้เดินจงกรม ได้นั่งสมาธิ ได้กำหนดสติ ได้ภาวนา 

อาจารย์บอกว่า การที่เราได้มาปฏิบัติธรรมในครั้งนี้

หมายถึง..เรากำลังทำกุศลอย่างใหญ่หลวง

หมายถึง..บุญเราถึงพร้อม ทำให้เรามีโอกาสได้มา

และเมื่อโอกาสอยู่ตรงหน้าเรา เราต้องรีบฉวยให้มากที่สุด

เราต้องตั้งใจทำให้ดีที่สุด เต็มที่ที่สุด เคร่งครัดที่สุด

เพราะเราไม่รู้ว่า เมื่อจบจากวันนี้ไปแล้ว เราจะมีโอกาสได้ปฏิบัติอีกมั๊ย

...

อาจารย์สอนให้เรากำหนดสติ ให้เราภาวนาอยู่ตลอดเวลา

ให้เรารู้ตัวว่า ตอนนี้ เรากำลังทำอะไรอยู่  รู้สึกอะไร สัมผัสอะไร ฯลฯ

....

อาจารย์บอกว่า ..

การปฏิบัติธรรม ก็คือการสะสมบุญให้ตัวเอง ใครทำ คนนั้นก็ได้ไป

แต่เป้าหมายของการเข้าคอร์สปฏิบัติธรรมของเราในครั้งนี้

เราต้องการส่งบุญที่เราได้มาปฏิบัตินี้.. ให้กับพ่อแม่ คนในครอบครัวของเรา

รวมถึง สิ่งมีชีวิตทั้งหลายที่เกิดมาอยู่ร่วมในวัฏสงสารเดียวกันกับเรา

.... 

เพราะเราเชื่อว่า

การที่เราได้เจอกัน มีโอกาสเกี่ยวพันกันในภพชาตินี้

หมายถึงการที่เราเคยได้ทำบุญทำกรรมร่วมกันมาในภพชาติก่อน

เพราะฉนั้น ใครก็ตามที่มีโอกาสได้เกี่ยวข้องกับเรา

ไม่ว่า ทางใดทางหนึ่ง ก็ถือได้ว่า

เป็นเจ้ากรรมนายเวรของเราทั้งนั้น

..อาจจะไม่ได้ทำกรรมชั่ว แต่อาจจะเคยทำกรรมดีร่วมกันมาก่อนก็ได้..

นับว่า เป็นเจ้ากรรมนายเวร ผูกพันกันมาก่อนทั้งสิ้น

.......

บุญกุศลจากการปฏิบัติธรรมของเราในวันนั้น

จึงถูกอธิษฐานและส่งถึงทุกๆคนในชีวิตที่เกี่ยวข้องกับเราทั้งสิ้น

.........

เมื่อเรากลับจากวัด มาถึงบ้าน

อาจารย์สอนให้เรา เอาบุญที่เราได้ไปปฏิบัติมาให้กับพ่อแม่ ซึ่งถือเป็นพระอรหันต์ในบ้าน

โดยการกราบขอขมาในสิ่งที่เราเคยทำผิดต่อพ่อแม่ทั้งที่รู้และไม่รู้เท่าถึงการณ์

และกล่าวขอส่งบุญกุศลที่เราได้ไปปฏิบัติมาให้กับพ่อแม่ผู้มีพระคุณ

เหมือนเป็นการตอบแทนบุญคุณในสิ่งที่ท่านได้ทำให้เรามาตั้งแต่เกิด

(ถึงแม้ว่า มันจะชดใช้ไม่หมด...)

ให้ท่านได้อนุโมทนาบุญในสิ่งที่เราได้ทำมาด้วย 

......

หลังจากวันนั้น วันที่ 1 มกรา ที่เรากลับจากวัดมาอยู่บ้านปกติ

หลังจากที่เราได้ไปเข้าคอร์สปฏิบัติธรรมครั้งแรกในชีวิต

..ทำให้เรารู้สึก ถึงความเป็นคนที่มีคุณค่ามากขึ้น

เรารู้สึก สำนึกในพระคุณของพ่อแม่มากขึ้น

เรารู้สึก ชื่นชมยินดีในสิ่งที่ดีงามมากขึ้น

เหมือนตาสว่าง...มองเห็นสิ่งดีๆ คิดแต่เรื่องดีๆ ทำแต่เรื่องดีๆ มากขึ้น

......

อาจารย์ ยังสอนอีกว่า

การที่เราได้มีโอกาส รับรู้เรื่องราวดีๆ สิ่งดีๆ จากใครก็ตาม

ให้เรากล่าว อนุโมทนาสาธุ ในความดีที่คนๆนั้นได้ทำ

จะทำให้เราได้ส่วนบุญจากความดีนั้นด้วย 10%

.......

อ่านถึงตรงนี้ หลายคนคงแอบอนุโมทนาสาธุในใจกันบ้างแล้ว

...ยินดีค่ะ...รับบุญกันไปคนละ 10% นะคะ..

 

ปล.ถ้าอยากได้ 100% ที่ไหนใกล้บ้าน(หรือที่บ้านก็ได้)มีจัดปฏิบัติธรรม ให้ลองเข้าร่วมดูค่ะ

จะได้มีเพื่อนเดินร่วมทาง...สู่นิพพาน..มากขึ้น

ขออนุโมทนาสาธุล่วงหน้าเลยนะคะ